گذشته و روح وصيى كه در ميان شماست ( امام زمان شما ) اجازه داده مىشود كه به آسمان بالا روند تا بعرش پروردگارشان برسند ، در آنجا هفت دور طواف كنند و نزد هر ركنى از اركان عرش دو ركعت نماز گزارند پس بكالبدهاى پيشين خود برگردند ، چون صبح شود ، پيغمبران و اوصياء از شادى سرشار باشند و آن وصيى كه در ميان شماست مقدار زيادى بعلمش افزوده شده باشد . شرح - راجع برفتن و برگشتن روح امامى كه زنده و در ميان مردم است علامه مجلسى ره توجيهاتى مىكند و ميفرمايد : ممكن است مقصود از آن روح در بدن مثالى و يا اصل روح باشد اگر بگوئيم روح در خواب مجسم مىشود و يا مقصود تعلق يافتن ارواح مقدس ايشانست بملاء اعلى و گزاردن نماز بر سبيل استعاره و مجاز است ولى در آخر سخن ميفرمايد - و چه خوب ميفرمايد - به اين گونه مطالب ايمان اجمالى ؟ ؟ يافتن بهتر و سالمتر است . مقصود مجلسى ( ره ) اينست كه ما از اين روايت همين قدر ميفهميم كه روح امام در شبهاى جمعه ارتباطى با عالم بالا پيدا مىكند و امام افزايش علمى مىيابد اما كيفيت اين ارتباط را چون خودشان نفرموده‌اند ما نميدانيم ، پس ما به همين مقدار عقيده داريم و بيش از اين چيزى از پيش خود نمىگوئيم . 2 - مفضل ( بن عمر كه كينه اش ابا عبد الله است ) گويد : روزى امام صادق عليه السلام به من فرمود : اى ابا عبد الله - و تا آن روز مرا بكنيه‌ام نخوانده بود - من عرضكردم : لبيك : فرمود : براى ما در هر شب جمعه شادى و سروريست . عرضكردم : خدايش افزايش دهد ، آن سرور چيست ؟ فرمود : چون شب جمعه شود ، پيغمبر صلَّى الله عليه و آله بعرش خدا برآيد و ائمه عليهم السلام برآيند و ما نيز با ايشان برآئيم ، پس ارواح ما ببدنهايمان باز نگردد ، مگر با علمى كه استفاده شده باشد و اگر چنين نباشد علم ما نابود گردد . 3 - امام صادق عليه السلام فرمود : شب جمعه اى نباشد ، جز اينكه براى اولياء الله در آن شب سرورى